Mature before Love

Mature before Love was even invented,
The Beast was
High on speed 
and Ecstasy 
Befell Her

A wounded heart
Arising
Amidst the soil of a broken home
Shattered glass everywhere

On television a woman shouted:
“Murder! Death!
Fucking KUT Nazis!
Always spoiling good entertainment!”

I believe she was Dutch, or something,
and she looked awfully similar to me

So, so many

Particles and pieces
Broken glass to be mended
Shards from 
My broken heart

Oh
In the midst, however
Of this Holy Night and Wishful Moon
We expressed our deepest desires

And you said
You wanted to Learn
To Know 
What You Want

And The Beast spoke, lowering Her voice:

“Isn’t it anyone’s deepest desire
to express a lung full Spell
under the Shine of Darkness
of a Wishful Moon?”

From my memoirs ‘Tobacco – Curse & Blessing of a Shamaness
By KiKi TOAO

Q&A

Dear lovely people,

In an attempt to answer questions that are being fired at me on a regular basis regarding my shamanic practice as a spirit woman, I wrote the following:

– What is Shamanism?
I’ll quote my mentor, American shaman Jade Wah’oo Grigori, to answer this question:
“Shamanism is the application of Quantum Mechanics without having to know about the actual physics”.

– What is Spirit? 
The experience of Spirit is very personal and subjective, and can therefore not be univocally described or understood.

Spirit may be the essence of a flower.
It could be a subtle fragrance coming with the wind, signifying the seasons are changing. 
A clumsy bumblebee cheering you up by bumping into your window.
Your feet in the dirt, longing to be a child again. 
Your belated grandmother visiting you in your dreams, giving you advice. 
Your little nephew having a tantrum over spilled icecream. 
Feeling you need to make a phone call with that certain friend, he/she may need your help.
Receiving a premonition of something about to happen; perhaps your life may soon undergo a radical change.
Your intuition telling you you need to leave a place, because it’s not safe.
Your body projecting an image in your imagination, which may surprise you and you don’t know how to interpret it, but you intuitively know you need to see a doctor. 
A ‘Eureka’ moment or Aha Erlebnis enthusing you.
The rustling leafs of a tree, telling you everything’s gonna be alright.

– What does it mean to be a shaman?
Experiencing all of the above, amplified, sometimes to the extreme.

– Is Shamanism good for you? 
– Do you have control over it?
I’ll try to answer these questions by posing these questions back:

Do you have full control over your strongest inspirations, your deepest desires, your wildest dreams, your body, possible traumas and illnesses?
Do you have control over the experiences I just listed here above?
Are they good for you?

– How do you cope?
Make art. Compose or listen to music. Write poetry. Dance. DJ. Talk.
Keep on dreaming. Meditate. Pray.
Work, work, work.

– Can I trust a spirit?
– How do I know if it’s a good one?
Can I trust you?
Can you trust your neighbour?
Who’s that on the corner of the street?

– Is Shamanism religion?
No.
A shaman may choose to incorporate religious aspects in her/his practice, just like any other person may choose to.
Shamanism is, however, not institutionalized.

– What is Consciousness?
Good luck with that one. You’re on your own, honey. PM the Dalai Lama?

– Could I talk to you sometime?
– Can I make an appointment?
Yes of course.

Please visit the Consults page on this website for more information, or PM me on Facebook.

Thank you for reading.

Love & Blessings,
Kiki Toao

Blij & Dankbaar

Ik ben blij en dankbaar.

Blij dat ik leef en blij dat ik gezond ben, en ik ben dankbaar voor de vrijheid die ik bezit.

Ik weet dat er mensen zijn, zowel mannen als vrouwen, die hebben gestreden voor mijn vrijheid en gezondheid, zelfs hun leven daarvoor hebben opgeofferd, dus ik zal het benutten ook; ik vind dat ik daar een verantwoordelijkheid in heb.

Ga ik te ver? 

Vinden mensen het vervelend?

Tja, het blijkt inderdaad het geval te zijn dat er mensen zijn die zich storen aan mijn werk.

Ik wist vantevoren dat ik me, door mezelf van mijn meest zelfbewuste, sexy kant te laten zien, zou blootstellen aan het oordeel van mensen en mogelijk de grootst mogelijke kritiek op de hals zou halen; die keuze heb ik dan ook bewust gemaakt en, tadaa: het venijn is soms niet te harden.

Verbaasd? Nee.

Teleurgesteld? Soms, want het komt meestal uit hoeken zeer nabij in mijn vertrouwde omgeving.

Is het het waard?

Het antwoord daarop is een volmondig ja.

Toen ik mijn huidige artistieke weg insloeg en alle mensen die op mijn Facebook pagina verschenen in vol vertrouwen accepteerde in mijn vriendenlijst, was ik bang dat ik allerlei engerds op mijn dak zou krijgen. En nu, een jaar later, kan ik een grof percentage geven en zeggen dat 95% van de reacties bijzonder positief (liefdevol zelfs), charmant en complimenteus is.

Het heeft mijn wereldbeeld getekend en hier en daar waar nodig bijgesteld; ik realiseerde me dat ik zelf de nodige vooroordelen koesterde en daar heb ik iets aan kunnen doen. 

Ook daar ben ik blij mee en dankbaar voor.

Iedere dag sta ik op in een liefdevol nest, waarop Rombout en ik ieder moment onze keuzes overdenken (we bezitten allebei een brein dat niet van ophouden weet) en bepalen welke offers we bereid zijn te brengen.

Dat zijn er nogal wat, en dat hebben we er graag voor over want deze keuzes dienen ons leven en werk samen, zowel in het nu als in de toekomst, en dat al meer dan 12 jaar lang.

Iedere dag stel ik mezelf de vragen:

Kan ik het aan?

Is het het waard?

Ik weet niet altijd even goed hoe ik de eerste vraag moet beantwoorden, maar zo lang ik de tweede met ‘ja’ kan beantwoorden, vind ik het goed.

Laat ik het verder zo stellen:

Dat maaiveld ligt in mijn beleving precies boven die comfortzone, en daar steek ik mijn snoet doorheen.

Zo nu en dan komt er een grasmaaier langs sjezen, en dan zit mijn haar weer goed.

Scheelt me weer een bezoek aan de kapper.

De zon schijnt.

Ik wacht tot Rombout wakker is.

Nog een kopje koffie dan maar.

Het leven is goed.

Een fijne dag allemaal.

Toedeloe & tada!

Lieve groetjes van Kiki a.k.a. Smurf

De Niksigheid van Alles

De Niksigheid van Alles, het houdt me maar bezig vandaag.

Ik ben om 3:27u van de weeromstuit maar heel demonstratief definitief uit mijn bed gekropen, want die eerste poging om er na om 2:57u al uit te zijn gekropen er weer in te kruipen en weer zoet te gaan slapen had niet zo goed uitgepakt.

Ik kan het zelf nu al niet meer volgen. Jij wel?

Er zal wel weer iets retrograde staan; op zijn kop en in de war, met nog wat slordige restjes klodders nachtmerrie eraf druipend en:
Retrograde, was dat niet eigenlijk een drankje?
Of haal ik nu echt alles door elkaar?

Hoe dan ook, de poes loopt nu al te klieren om brokjes waarvan je je nog zo voorgenomen had die de nacht ervoor al voor hem klaar te zetten.
Eigenlijk is het dan dus een kater, opgelopen van het drinken van drie lame ass kutbiertjes.

Waar blijft de tijd?

Je noemt jezelf dan maar een mietje, en:
Jongens, mensen, kinderen!
De troost die je dan ervaart van het kunnen eten van een vet dik stuk suikerbrood met twee keer zoveel roomboter!

Zo’n dag die dus eigenlijk al in de nacht begon, met voortdurend de zoemende, prangende vraag:

Deze alledaagse Niksigheid, deze grote, overweldigende, pulserende regelmaat aan trivialiteit; leek deze niet verdacht veel op een goeie, stevige LSD trip?
Zo één van minstens acht uur, waarna je zeker nog eens acht uur doelloos wakker ligt.

En betekent dat dan dat ik eigenlijk een flashback heb, of dat ik juist (liefst nu meteen) méér LSD moet nemen zodat er nog meer Niksige Allesheid wordt gecreëerd?

En wie creëert dat dan eigenlijk precies?

De Niksigheid van Alles.
Het houdt me maar bezig vandaag.

Kusje van Kiki.

The Wind

I am waiting
I am waiting for the wind
To call me into action
Calling for the rain
To bless the land I tread on

Raindrops are the rhythm
Falling on my drum
Translating words of Spirit
Into poetry called Music

These herbs in front of me
Are my own very Being
Burning into ashes
Transforming into smoke
Traveling from Here to the Other

The woman in the mirror
Speaks of Wisdom and Truth
Demanding for Freedom

I myself am the smoke
Cloaking the mirror
The mirror my gateway

I am waiting
I am waiting for the wind
To blow away the smoke
The mirror into pieces

So I can become the wind

By Kiki Toao

OBERWAVE

Our DJ mix has been published by Russian podcast Dark Disco Syndicate as part of their guest mix series ‘OBERWAVE’.
It is one of our very own favorite DJ mixes so far, a very special blend of dark disco, industrial and wave sounds.

40+

Ik zat zo eens te denken:

Dan ben je ergens 40+, en moet dat keurslijf eraan.
Hoppetee! Bom onder je eigen heersende normen en opvattingen en open die ziel! En dat is dan even wennen, vooral ook voor andere mensen.

“Zo ben jij niet”, laten ze zich dan ontvallen, volledig overtuigd van en vastgeroest in het beeld dat ze van je hebben gecreëerd, terwijl jij alles dat je onder de mantel der liefde klein hebt lopen houden eindelijk laat groeien en tot volkomen wasdom laat komen.
Je hebt eindelijk leren accepteren dat (soms grote) risico’s nemen noodzakelijk is, en je bent bereid huid en haar te verliezen om de vrouw te worden die je eigenlijk altijd al was.
‘Hoera!’, denk je dan. ‘Werd dat effetjes tijd zeg’.

Risico’s nemen is voor mij altijd een tweede natuur geweest, en heeft me altijd alle goeds gebracht. Afscheid nemen van alles en iedereen die ik niet kan dienen, en andersom, heb ik altijd als een noodzakelijk kwaad ervaren, en ik ben opgevoed met het idee dat dat gezond is (dankjewel mams).
Het is een kwestie van elkaar in elkaars waarde laten en de eer aan jezelf houden.

Soms is het nodig om op te geven en het bijltje erbij neer te gooien; bewust afscheid nemen biedt dan ruimte aan de intrede van nieuwe liefde en schoonheid. Ook komt het voor dat je al met één voet over die drempel staat, om vervolgens op je beslissing terug te komen en het, wat het ook moge zijn, een nieuwe kans te bieden.

Ik heb altijd ervaren dat mezelf de ruimte gunnen om de optie van afscheid nemen te overwegen vaak al voldoende ruimte creëert om toch door te gaan met de uitdaging die voor me ligt. Vergevingsgezindheid vind ik daarbij bijzonder belangrijk.
Blijven communiceren is vaak het moeilijkste wat er is, maar ik probeer altijd in gedachten te houden dat alles er mag zijn in de Rauwheid van het Leven, en ik heb ervaren dat je vaak het meest leert van je ‘ergste vijand’.

In het algemeen kies ik liever voor een opstootje van jewelste met desnoods een laaiende, stampende ruzie tot gevolg, dan authenticiteit de mond te snoeren uit angst voor conflict, verandering en verlies.

Ik ben zelf nu dingen aan het doen die ik nooit voor mogelijk heb gehouden, en de communicatie open aan het houden met meerdere mensen waarvan ik denk: ‘Ehmmm. Is dit wel een goed idee?’.
Om tot de conclusie te komen dat ik door dit te doen óók een Liefde ervaar die ik nooit voor mogelijk heb gehouden, en ik merk dat het me enorm dient in mijn groei en mijn behoefte aan het schenken van liefde aan mijn medemens; iets waar ik tot zover misschien een beetje te bang voor ben geweest.

Ik ervaar het zo: het aangaan van dergelijke communicatie en confrontatie completeert mij als mens, en je zou zelfs kunnen zeggen dat het een gat vult; een gat dat ik altijd als bijzonder vervelend heb ervaren.

Connectie, communicatie. Vergeving en verzoening.
Mijn spirits gebieden mij deze principes zoveel mogelijk en waar het kan toe te passen, omdat ik ze nodig heb als sjamaan. En wat zou ik waard zijn als sjamaan als ik ze niet in mijn eigen leven zou toepassen?

Dat ik hiermee anderen confronteer met het feit dat ik hier vaak nét even iets verder in ga dan de meeste mensen in mijn omgeving en de nodige wenkbrauwen doe rijzen, dat neem ik dan maar op de koop toe.

Met liefde.
KiKi TOAO

BLACK LEATHER DEATH SQUAD – HOMECOMiNG

KiKi TOAO’s alter ego BLACK LEATHER DEATH SQUAD’S album ‘HOMECOMiNG’ is being prereleased as we speak – the package will be temporarily available for free download here.

DEATH AT THE TABLE

Death is sitting right in front of me, at the other side of the table. 
He answers my gaze while taking a huge puff from his tobacco pipe.
After long moments of silence he takes a deep breath and says:

“Why is it you humans have such a fixation on me?
To be honest, it bores me, deeply.
And it saddens me.
Kindly put, I pity you.
Isn’t Life simply enough?

Death is eternal, but not eternal as you imagine it to be.
Life is at stake here, for you to seize as we speak.
Treat it respectfully.

For I await you, at the other side of this table, this plane you call Time.
Be like the crops in the field, patiently waiting to be harvested, to return as seeds.

Do not fear me.”

By KiKi TOAO

The Old Ones

We are building
our own little place of wisdom
and let ourselves be guided
by the Old Ones along the way

Who are the Old Ones, 
you might ask

We just know that they are here
And no one has the right to say
they’re not

Maybe we ourselves will be, some day, 
the Wise Ones
We already carry the wisdom
we need along the way

It is our task to provide the path
for the Old Ones to walk among us
It may be slow but it will see 
the light of day
of our right to say

That all this time, we ourselves were the path 
alongside which
The Old Ones found their way

— By Kiki Toao