Grenzen verkennen.
Yep, dat is wat ik aan het doen ben, en ik maak daar een ‘Publiek Geheim’ van.

Publiek Geheim. Dat is de naam van het concept dat voortvloeit uit de semiotische analyse van mijn huidige werkproces.
‘Gaat het wel goed met ‘r?’ is daarbij een achterliggende vraag.

Tja, nou. Ik heb net iets meegemaakt dat niet zo goed voor me was; laat ik het met een understatement uitdrukken.
En dat specifieke ‘iets’ heeft grote gevolgen voor hoe ik in het leven sta. Het heeft alles op zijn grondvesten doen trillen en confronteert me met de vraag:
‘Wie Ben Ik, en wat moet ik ZELF doen om mijn leven gelukkig te maken?’.

Jarenlang heb ik me afhankelijk opgesteld van anderen; van hun steun, hun mening en oordeel.
De behoefte daaraan heb ik altijd een mooi aspect gevonden van mijn persoonlijkheid, en het heeft me ver gebracht in het leven.

Jarenlang heb ik gefunctioneerd binnen het kader van een Samenzijn; samenzijn binnen een relatie, op liefdesgebied, familie of vriendschappelijk, maar ook op professioneel vlak.

Dit Samenzijn staat op de hoogst mogelijke plaats in mijn leven, en is het principe waaraan ik onder andere de kracht ontleen om te doen wat ik moet doen in het leven en de basis waarop ik kan terugvallen als het even tegenzit.

En het zat dus even tegen. Iets ging even grondig mis.

Hee, weet je: SO WHAT. Shit happens. To everyone!

Ik wil daar dus niet over gaan lopen ‘zeuren’ (ik ben op dat vlak nogal meedogenloos met mezelf), maar ik weet uit ervaring dat je ook niet in een hoekje moet gaan zitten kniezen.

Het was een schokkende, levensveranderende ervaring met gevolgen voor mijn gevoelens en gedachten over individualiteit, autonomie en afhankelijkheid.

Aan mensen met kinderen hoef ik waarschijnlijk niet uit te leggen wat dit inhoudt; ik neem bij vrienden die net een kind hebben gekregen een vergelijkbaar heftig proces waar:
Opeens is je leven niet meer hetzelfde, jij bent veranderd, je haren rijzen te berge en je vraagt je af:
‘WTF is dit?! Wie ben ik en HOE deal ik hier in godsnaam mee?’.
Met als gevolg dat je alles in je leven grondig onder de loep moet nemen, en de verantwoordelijkheid moet nemen voor de beslissingen die je hebt gemaakt.
Dat vraagt om het vergaren van inzicht in waar je dingen moet veranderen, soms zelfs ten koste van je eigen basisprincipes. En dat is wat ik aan het doen ben.

Ik ben tot de realisatie gekomen dat ik een en ander moet bijstellen in hoe ik sta in het leven en in verhouding tot andere mensen. En dat brengt de nodige veranderingen met zich mee.
Au.
Tja. What can you do?
Het is even wennen.

Als antwoord op de vraag of het wel goed met mij gaat wil ik zeggen:
Ja. Het is goed.
Ik ben in goede, veilige, liefdevolle handen.
Ik heb een gezonde basis waarin ik mij geliefd en gesteund voel, en zodoende heb ik alle ruimte om te ervaren zoals ik dat doe en uiting te geven aan deze ervaringen.

Dit resulteert in een totale uitbarsting van mijn creativiteit en ik sta zelf stomverbaasd naar adem happend te kijken naar hoe snel deze zich ontwikkelt, de transformatie die het teweegbrengt en de grote, glanzende vruchten die het proces afwerpt. Het brengt me veel voldoening.

Ik voel me uitgenodigd tot het doen van Groot Experiment.
Mijn leven onder de loep nemen; nou, dat doe ik toevallig met een lens.
Mijn beroep als fotograaf en videograaf is een ideale uitlaatklep voor mijn beslommeringen, en met de resultaten die daaruit voortvloeien transformeer ik Mijn Trauma tot Mijn Droom.

Al experimenterend heb ik recentelijk ontdekt dat ik bepaalde theatrale capaciteiten bezit die werkelijk waar GiLLEN om expressie. Daar beleef ik onwijs veel plezier aan en dat wil ik graag met de wereld delen.

Ik kies op dit moment voor autonomie en confrontatie.
Zelfcensuur en Angst gaan in dat proces overboord; het gaat me er puur en alleen om mij uit te drukken zoals ik dat zelf wil en noodzakelijk acht. Voor de volle honderd procent.
Dat ik hierbij minder tot geen rekenschap houd met het oordeel van anderen heeft de nodige opschudding tot gevolg. Het ontvangen van kritiek en verliezen van publiek is hier een natuurlijk gevolg van.

Dat ik hiermee ook vrienden zou verliezen, ik weet niet of daar op voorbereid was.
Maar weet je, ik heb domweg geen zin meer om het Mooie Brave Poppetje uit te hangen.
Toedeloe Ideale Schoondochter en de mazzel met de Onbevlekte Madonna!

Ik ben bewust op zoek naar een Bepaalde Lelijkheid & Rauwheid, omdat ik weet dat we deze allemaal ervaren in het leven, en neem hierin de rol aan als performer om daar uiting aan te geven.
Gevolg: Toedeloe Wie Ik Zelf Ooit Geweest Dacht Te Zijn.

En: Hallo Actrice?
Wie weet.

Ik vind dit heel eng om te doen, want ik geef mezelf bloot zoals ik dat nog nooit eerder heb gedaan, en zet daarmee van alles en nog wat op scherp.
Het oordeel van mensen is soms vernietigend en heeft als gevolg dat ik hier en daar afscheid moet nemen, en dat doet me groot verdriet.
Dit is een risico dat ik bereid ben om te nemen, een offer dat ik bewust breng.
Ik bouw graag op het idee dat mensen vertrouwen hebben in mij, en mijn wens voor mijzelf is dat mensen mij met openheid, liefde en respect tegemoet treden en mij accepteren zoals ik ben.

Dat gebeurt gelukkig aan de lopende band.
Ik ben heel blij met de positieve respons die ik tot zover heb gekregen.
Waar gehakt wordt vallen spaanders (ik ben dol op oubollige uitdrukkingen) en:
Kom op nou, jongens toch!
We kunnen toch zeker wel een opstootje hebben, nietwaar?

Soms roept er iemand heel enthousiast: “Hee, dit is Kunst!”
En dan zeg ik: “Jeeeeujjj happy happy joy joy!”
Want dat betekent dat ik mijn doel heb bereikt, en dat geeft me moed om verder te gaan.

Tegen wie dit allemaal heeft gelezen wil ik zeggen:

Jij daar. YOU kick ass.
Bedankt voor je interesse, en hele dikke kussen en knuffels van mij.
Tada.

Kiki Toao a.k.a. Smurf of Death
Over & Out.